ตามน้องรอบนี้ จะบอกว่าเรานอยมากอะ
เหมือนอะไรๆ ก็ไม่ได้ดั่งใจ ตัดสินใจอะไรก็ผิดตลอด หรือไม่ก็เลือกอันที่ไม่น่าเลือก ก่อนหน้านั้น

ตั้งแต่วันงานมิตติ้ง จีเอ็มๆ แคทไอคอกแคก กลับมาป่วยหนัก แล้วก็ตั้งแต่วันนั้น ได้ข่าวว่าวันที่ 25 จนน้องมา จนน้องกลับ แคทก็ยังไม่หายป่วย สังขาลก็ไม่อำนวย แคทตามแบบน่าสงสารมากๆ หมดเงินไปอย่างเยอะอะ แต่ ก็จบด้วยดี ดีมากๆด้วย

วันพฤหัส ในรายการไฟว์ไลฟ์ แคทก็บ้าบอมา ตัดสินใจเลือกไปอยู่หน้าๆ แล้วก็ใช่ว่าจะดี ได้ไปนั่งบนสแตน ชูป้าย แคทไม่รู้ว่าแคทตัดสินใจถูกหรือผิด ตอนแรก พอรู้ว่าจียงนั่งอีกทาง ก็วิ่งลงไปข้างล่างพอวิ่งลงไป จียงย้ายที่อีก แคทก็วิ่งกลับไปนั่งที่สแตนที่เดิม วุ่นวายมากๆแต่ที่ไหนได้ จียงเค้าไม่เล่นด้วยเลย แคทไม่รู้ว่าเค้าเป็นอะไรมากปะ เค้าเห็นป้ายมั้ย แต่อยากบอกว่าป้ายแคทใหญ่มากเหอะ ทั้งรายการ แคทไม่ได้อะไรเลย นอกจากชูชื่อเค้าให้กำลังใจ แต่ใจจิงแล้ว แคทไม่ได้ต้องการอย่างนั้น อย่างน้อยๆ มีคอนเทกกลับมาให้ชื้นใจหน่อยก็ยังดี ... ไม่ได้หรือไงตามกลับโรงแรมไปแล้ว ตามก็ไม่ทัน  น้องเค้าไปประมาณ ตี1 สังพัก ทุกคนก็แยกย้าย ด้วยความกังวลลึกๆว่า น้องจะออกต่างจังหวัดหรือป่าว แต่ทุกคนก็แยกกันกลับบ้าน  แคทไม่รู้ว่าคนอื่นยังไง แต่แคทกังกล แคทก็ต้องทำอะไรซักอย่าง ให้หายเครียด กลับมาถึงบ้านแล้ว คุยโทรสับ กัวกันต่างๆนาๆ แต่แคทไม่สนใจแล้ว เหนื่อยก็ไม่กัว  แคทถึงบ้านเกือบตี3   ตี 4 ออกจากบ้านอีกรอบ มานั่งรอน้องที่โรงแรม กูทำไปได้ยังไงเนี่ย (แต่คืนก่อนนั้น แคทก็รอจนถึง ตี 5 ครึ่ง นะ) ไปถึง อีกยามเค้าคงงง แบบ อีนี่ มะคืนมันกลับบ้านตอนตี5ครึ่ง วันนี้มันมาใหม่ ตี4 (อาการกหนักอย่างแรงอะ) แล้วจะทำไงได้ ทุกอย่างที่โรงแรม เงียบสงบ ก็นั่งรอไปสิ รอรอรอรอรอรอ รอจนฟ้าสว่าง ก็รอรอรอรอรอ  จนแดดอ่อนๆ ยันแดดแรง จนแดดร่ม  น้องก็ยังไม่ออก ได้ข่าวว่าพวกเค้าสวิมมิ่ง เออ ขอบคุณมาก สรุปทั้งวัน เค้าไม่ไปไหนออกอีกที บ่าย4 ... 12ชั่วโมงที่นั่งรอ สิ่งที่ได้ไม่ต่างจากคนมา บ่าย 3 โมงเลย  .. แล้วกูมาตี 4 ทำไม กูทำอะไรลงไปเนี่ย

ตามๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไปไหนไปด้วย น้องออกไปเฮ้วแลนด์ ไปกินข้าว แคทก็ยังคงน่าสงสารเหมือนเดิม ของก็ไม่ได้ให้ ป้ายที่ถือ เค้าก็คงไม่เหน  จดหมายให้โบฮยองก็ยังอยู่กับแคท ทำไงดีล่ะ

อยู่ดีๆ สต๊าฟผู้หญิง 2 คนอะ เค้าเดินมา แฟนๆ ก็เบียดเค้า แคทรีบวิ่งไปหาเค้า เรียก อนนี่ๆแล้วแคทก็ยื่นจดหมายให้เค้าไปบอกว่า เนี่ย ฝากให้โบฮยองอนนี่หน่อย  เค้าก็งงๆๆ แคทก็จิ้มๆไปที่รูปบอกว่า เนี่นย ให้โบฮยองอนนี่ๆๆๆๆ   เค้าก็มองรูป แล้วก็มองหน้าแคท แคทบอก นี่ไง มี เค้าก็หัวเราะๆ แล้วยื่นไปให้สต๊าฟอีกคนดู แล้วพูดๆไรกันไม่รู้ แต่ได้ยืนโบฮยองอนนี่ๆๆ .... เท่านั้นแหละ ประสบความสำเร็จแล้ว โบฮยองต้องไปรับแน่เลย 555 ดีใจตามไปสนามบิน ก็เกือบจะไม่ทัน โชคดี ที่รถเค้าจอด น้องนั่งอยู่ในรถ ไม่ลงมา สต๊าฟไทยบอกว่าเดี๋ยวเค้าจะให้บิ๊กแบงออกมาบ้ายบายให้ เพราะยังไงก็ต้องเข้าวีไอพี แคทก็ถือป้าย ชูๆๆ ชื่อจียงตลอด ตอนนี้ยังคงข้องใจเหมือนกัน ว่าเค้าจะเหนมั้ย อยากชูๆให้น้องเห็น จะได้จำได้ เพราะแคทจะเอาไปดูคอนหน้าเนี่ย .. สต๊าฟเค้าก็เถียงๆกันไป เถียงกันมา สรุป ว่าจะไปออกมาบ้ายบายแล้ว จะไปทางวีไอพีเลย .. แคทรู้ตัวว่าเค้าไม่ออกมาทางนี้แน่ๆ เลยรีบวิ่งไปอีกฝั่ง ไปชูป้ายจียงๆๆ แต่คือตรงจียงอะ หน้าต่างมันเปิดไม่ได้ ยองเบเค้าเปิดหน้าต่างมาจับมือๆๆ แคทก็จับมือยองเบ แล้วรีบวิ่งไปขึ้นรถเลยไปดักที่หน้าประตูวีไอพี แคทไปยืนตรงยองเบอะ ไปบอกเค้า เปิดหน้าต่างเถอะ ขอร้องๆๆ จะให้ของ(ตุ๊กตา 6 ตัวอะ) เค้าก็ไม่เปิด ยองเบเอามือมาทาบหน้าต่างไว้ แล้วก็เอาไฟส่องผ่านกระจกออกมา ตอนนั้นแบบ จะร้องไห้แล้ว น้องจะไปแล้ว แคทนี่แบบ เปิดหน้าต่างเถอะนะๆๆๆๆ จะให้ของ แบบ น้ำตาจะไหลแล้วอะ ... ซักพัก ล้อรถหมุนแล้ว น้องกำลังจะไปแล้วจิงๆ จู่ๆยองเบก็เปิดหน้าต่างมา จับมือแฟนไปคนนึง แล้วก็รับของไปจากมือแคทไปเลย .. เฮ้ย อึ้งมาก น้องๆแถวนั้น แบบ พี่แคทๆๆ ดีใจด้วย รับไปแล้วๆๆๆๆ เค้าเปิดมารับไปแล้ว เรานี่แบบ สติแตก หันไปเจอน้องหวานด้วย น้องหวานบอก หวานเห็นๆ หวานดูอยู่อยู่ดีๆ เพื่อน วิ่งมาจากไหนไม่รู้ "แคทเปลื่ยนเสื้อ ไปเข้าเกต ชั้นไม่เข้า ชั้นให้แก"  เราตกใจมาก ถอดเปลื่ยนเสื้อกับเพื่อนตรงนั้นเลย เอาเสื้อแขนยาวมาคลุมแล้วก็แลกรองเท้าเป็นมีส้น ติดบัตรแล้วรีบไปเข้าเกตเลย งงมาก ทุกคนตรงนั้นแบบ ให้กำลังใจแคทหมด แบบ พี่แคท ใจเย็นๆๆๆ โชคดีๆๆๆ เราซึ่งใจมาก จิงๆ ขอบคุณน้องตรงนั้นทุกคน .... เข้าไปเชคตรงทางเข้า จุดระทึก คนเชคเค้าให้เราเอาบัตรออกมา เค้าก็ก้มดูรูป(ที่ไม่ใช่รูปเรา) แล้วมองหน้าเรา แล้วให้เข้าไปเลย ... คือมันดูไม่ออก นึกว่าเปนคนเดียวกัน ..... เข้าไปเดินหาอยู่แป๊บนึง แคทเจอเพื่อนที่จะบินไปเกาหลีวันนั้นพอดี ก็เลย เดินไปหาเพื่อน  อยู่ดี ก็สวนกับสต๊าฟไทย เลยคิดว่าแถวๆนี้ชัว แป๊บนึง น้องก็ขึ้นบันไดเลื่อนมา แคกท็เดินตามๆๆ อยู่ห่างๆ สต๊าฟไทยเค้าพูดว่า มากันแล้วๆๆ แล้วก็รีบพาน้องเข้าไปนั่งในเล้าเลย แต่เพื่อนแคทมันเรียกแคทขึ้นมาข้างบน คือ สต๊าฟไทยเค้าหลอก มาแกล้งทำเหมือนยืนคุยๆๆๆๆ แต่จริงๆ แล้ว น้องทะลุออกมาช๊อปปิ้งต่อด้านบน แคทไปถึงก็เจอ น้องกำลังอยู่ในร้าน ชวาลอสกี้ เหนเดินๆ เลือกกัน เดินเข้าเดินออก มีน้องอีคนเดียว ที่ไม่เข้าร้านซื้อไรเลย เค้าเดินเล่นกับสต๊าฟไทย คุยไรกันงุ๊งงิ้งๆๆ น่ารักมากๆ เดี๋ยวก็เต้น เดี๋ยวก็ไหว้ แบบ เหมือนฝึกพูดไทยด้วยมั้ง เห็นร่าเริงมาก แล้วเค้าก็มองแฟนๆ ที่ตามอยู่เปนพักๆ โบกมือ ให้ นานๆที  พี่ๆ4คนก็เดินเข้าร้านนู๊นนี่ น้องเดินเข้าร้านดีออร์ เข้ากุชชี่ เข้าชาเนว จียงเดินเดี่ยว ยองเบเดินเดี่ยว เท็มกะแดซองเดินไปด้วยกัน เหมือนแดซองอะ ไม่ซื้อไรหลอก แค่เดินเป็นเพื่อน อะไรแบบนั้น   ฉอดนี้แหละ มีแฟนๆจะขอให้ของ สต๊าฟไทยก็บอกว่า อืมได้ ถ้าชิ้นไม่ใหญ่ แต่ใจจิง แคทไม่ได้จะให้อะไร แค่จะเดินไปบอกเฉยๆ แต่ตรงจียงอะ ทางไม่ได้สะดวกเลย สต๊าฟไทยเกาะติดมากๆ  เท็มก็หน้านิ่ง แคทเลยไปหายองเบ เพราะเหนมีคนนึงเดินติดหลังยองเบเลย แคทเดินไป กำลังจะยื่นตั๋วคอนเสริตไปให้ ไอสต๊าฟเค้าบอก "ไม่ได้นะคะ ไม่ให้ลายเซนนะคะ" .. เราก็แบบ "คือแค่อยากจะบอกเค้าอะคะ"  ไอสต๊าฟไทยเค้าตอบกลับมาว่า "ก็พูดซิ" เรานี่แบบเซงอะ เดินถอยออกมาเลย ยองเบอะ เหนนะ เค้าเดินตีวงออกมาทางซ้ายเราก็กำลังจะเข้าไป ไอสต๊าฟโผล่มาจากไหนไม่ได้รู้ บอก "ยองเบ ดีสเวๆ " แล้วชี้ไปให้ยองเบเดินกลับเข้ากลุ่ม เค้ารู้แล้วว่าเราอะ จะพูดอะไรซักอย่างกับเค้า แต่แบบ ไม่สะดวกเลยจริงๆ ... กลายเป็นคนที่สะดวดสุดคือ ซึงรี น้องอีของพวกเรา แคทเดินไปหาเลย แล้วเข้าไป (แคทพูดอังกิดนะ น้องฟังรู้เรื่อง) "ซึงรี เนี่ยตั๋วคอนเสริตของชั้น ที่ไปดูคุณเมื่อปีที่แล้ว" ซึงรีฟังเข้าใจนะ เค้าหยิบตั๋วคอนจากมือแคทไปดูๆ  แล้วก็แบบ โอ้ๆๆ แคทเลยแบบ งั้นขอจับมือหน่อย แคทดันยื่นมือไปจะจับมือข้างที่น้องใส่ผ้าคาดมืออยู่ ซึงรีเลย เอามืออีกข้างถอดผ้าคาดมือออกแล้วยื่นมาจับมือแคท เขย่าๆขึ้นลง 3-4 ที แล้วเค้าก็พูดประมาณว่า ให้ไปดูคอนเสริตปีนี้ด้วย แคทเลยบอก โอเค ชั้นไปแน่นอน ..... โอ้ยยยย ตาย ฉอดนี่ เพื่อนที่ตามอยู่ข้างหลัง เหนกันหมด 555 อารมร์ว่า พยานรู้เหนเต็มเลย ก็เดินตามๆ แคทพยายามจะมองจียง แต่เค้าทำไม่สนใจ เค้ามองนะ มองมาคือรู้ว่าเค้ามอง แต่เค้าก็ชอบมองแล้วผ่านไป ลอยหน้าลอยตา คือ น่ากัวนะ แต่อารมร์นั้นไม่กัวอะ 55 แล้วจียงเดินไป เท็มกะแดซองเดินมา แคทสเตปเดิม เดินไปหาแดซอง เพราะเท็มน่ากัว ไปถึง แคทยื่นตั๋วไปให้แดซองดูเลย แล้วก็พูดๆๆ เหมือนน้องฟังไม่ออก แต่เค้าหยิบไปอ่าน แล้วก็แบบ โอ้ๆ ยิ้มให้ๆ แล้วก็คืนมา เพื่อนแคทวิ่งมาข้างหลัง แล้วก็บอกไป ว่าแคทจะไปดูคุณปีนี้อีก แล้วก็จะไปดู วันคอนเสริตด้วย .. เท่านั้นแหละ เหนเพื่อนบอก อีเท็มเค้ายิ้มออก 55 พอแดซองคืนบัตรมา แคทก็บ้ายบายๆๆ แล้วน้องก็เข้าไปดูน้ำหอม แล้วมาตรงอีกฝั่งที่ขายพวกเหล้าเยอะๆอะ ตอนนี้แหละ 4 คนตรงช๊อปใหญ่ที่ขายเหล้า  น้องๆเดินเลือกเหล้านานเหมือนกัน  ซักพักกก อีจียงเดินออกมาริมๆข้างนอก เพื่อนแคทคนนึงเดินเข้าไปเอารูปจียงให้เค้าเซน แล้วแคทก็เดินตามเข้าไปในมือแคทก็ถือบัตรคอนเสริตนะ ตั้งใจจะให้เค้าเซน เหมือนว่าแคทพูดไปด้วย ว่านี่ตั๋วคอนเสริตคุณของชั้นเมื่อปีที่แล้ว แต่พอเค้าเซนของเพื่อนกำลังจะเซน สต๊าฟไปมาจากไหนอีกแล้วไม่รู้ มาบอกจียงว่า แบบ ไม่เซนให้นะ พอจียงเซนเส็ด เค้ามองตั๋วคอน แล้วมองหน้า แล้ว ... SORRY แคทนี่แบบ โถ่เอ้ย สต๊าฟไทยแม่งงงง ...  เค้าเดินซื้อของนานนะ จียงซื้อบุหรี่เดนฮิวไป 2 คอตต้อน เท็มซื้อไอซ์วายกับเหล้า หรอือย่างใดอย่างหนึ่งเนี่ยแหละ แคทจำไม่ได้ ส่วนยองเบอะ เค้าหายไป ตอนที่น้องๆเลือกอยู่ในร้านนี้แคทวิ่งไปดูยองเบไง น้องเดินกลับๆไปชวาลอสกี้อีกครั้ง แคทเหนยังเลือกๆ มุงๆ ดูของอยู่ ก็เลยวิ่งกลับมาร้านเหล้าต่อ  .... พอพวก 4 คนทางนี้ซื้อของเส็ด เค้าก็จะเดินไปสแกนของ ตรงนี้ น้องต้องเดินลงบันไดเลือนลงไป แคทยืนมองจียงนานมาก จียงเค้าก็จะมองๆ แต่หน้าเค้าจะนิ่งมาก เค้าชอบจะเดินตีวงออกมาข้างนอก แคทจะเข้าไปหาหลายรอบแล้วอะ แต่พอจะเข้าไป สตาฟก็มาทุกที จียงเค้าเหนนะ เหนเราเงอะงักๆ ตลอดอะ เค้ามองตลอดนะ แต่ทำไม่สนใจ ไม่รู้มันจะเก็กไปไหน  แต่พอจ่ายตังซื้อกันเส็ด (น้องจ่ายเอง ไม่รุ้รูดหรือเงินสด ลืมถาม) จียงก็เดินไป ตอนเข้ากำลังจะลงแคทก็เดินตามๆไป พอจียงลงบันไดเลื่อนลงไป เค้ายกมือมาบ้ายบายๆๆ ให้ก่อน แคทเลยบ้ายบายๆ แบบ อารมณ์จากลาสุดๆ เค้าบ้ายบายจนบันไดมันเลื่อนลงลับสายตาแคทไปอะ แบบ เฮ้ย น้องไปแล้ว แคทหันไปดูข้างหลัง ตายห่า มีกูคนเดียว แฟนๆคนอื่นอยู่ไกลลึกหลังแคทไปอีก เค้าโปมือให้แคทนี่หวา ... .. แง๊ๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจหวะ น่ำตาจะไหลพอเดินมาตรงที่สแกน ยองเบเพิ่งเดินตามมา กับสต๊าฟไทยที่เปนทอมคนนึงแล้วสต๊าฟเกาหลีใส่แว่น แล้วแบบ พี่แว่นเค้าบอกยองเบว่าให้เอาของมาให้เค้าถือ ยองเบก็เอาของให้เค้า ไอพี่ทอมเค้าก็ไปสมทบเพื่อนคนอื่น ตรงนั้นเลยเหลือแต่ยองเบ กับพี่แว่น พอเค้ามือว่างแล้ว แคทเดินไปบอกยองเบ แล้วก็ยื่นตั๋วคอนเสริตให้เค้า ยองเบก็แบบ เอ้ๆ แล้วก็ยิ้มให้เว่ย แคทเลย งั้น ยองเบ ของจับมือหน่อย เค้าเลยยื่นมือมา ยอมเบอะ ดูเค้านุ่มนวลมากอะ เค้าจับมือแบบ อ่อนโยนมากๆจิงๆ รู้สึกได้เลย  แล้วแคทก็บอกว่า แคทจะไปดูคอนเค้าอีก น้องยิ้มๆพยักหน้า ฉอดนี่น้องเดินไป มีเด็กคนนึงได้กอดยองเบด้วย ยองเบแม่งน่ารักหวะ เค้าไม่ทำท่าแบบไม่พอใจหรืออะไรเลยอะ น้องดีมากจิงๆ   น้องรีบเดินไปสแกนของ ปกติ ตรงนี้พวกเราจะได้เห็นน้องอีก ตอนสแกน แต่ สต๊าฟไทยพอน้องแซงๆคิวแล้วเค้าไปเลยอะ แฟนๆในนั้นคนอื่นเหมือนจะดูน้องอยู่ข้างบนมั้ง แต่แคทรีบวิ่งไปรอข้างล่าง รอตรงทางขึ้นเครื่อง แบบชั้นเดียวกันกับน้องเลย เหนชัดอยู่ คือมีเค่กระจกกั้น แล้วตรงนั้นก็ไม่มีใคร มีแต่แคทกับเพื่อนอีกคนนึงแล้วก็พนักงานอีก2-3คน  เห็นน้องเดินมาทีละคนๆ จียงมาถึงก็ถอดเสื้อออกวางข้างๆ แล้วกก็หยิบโทรสับมาคุยๆ แล้วสต๊าฟเกาหลีเค้าก็เรียกให้ไปเข้าในเครื่องเลย แคทวิ่งไปเอาตั๋วคอนเสริตในมือแปะไว้ที่กระจก จับไม่ได้ว่าใครเข้าไปก่อน รู้แต่ว่า เท็มแอบเก็กแตก หันมายิ้ม โปกบ้ายบายๆ ให้ก่อนจะเข้าไป ส่วนจียงก็เดินคุยโทรสับมา พอจะเขาสต๊าฟเค้าเหมือนถามว่าของล่ะ จียงก็หันไป อ่าว ของมันไม่มีใครหยิบมา ยังวางอยู่ตรงนั้น แล้วสต๊าฟก็เข้าไป จียงก็เดินไปหยิบของ คุยโทรสับไปด้วย ก่อนจะเข้าปล่องไป จียงก็ยังคุยไม่วาง น้องยืนคุยอยู่แป๊บนึง ซักพักเค้าวางแล้วก็เดินเข้าไป ..โฮๆๆ บ้ายบาย น้องไปแล้วจิงๆ

เส้าหวะ

ปล. ตอนออกมา แคทไปถามพนักงานมา ว่ายองเบเลือกอะไรตั้งนาน   จิงไแล้ว ยองเบเค้าจะซื้อคริสตัลใสๆ เป็นตัวมินนี่เม้า ราคา 7 พันกว่าบาท แต่เค้าไม่เอา เค้ามาเอา เข็มกลัด มิกกี้ กะมินนี่ 2 อัน อันละ 3พันกว่า

ปล.

งานนี้ต้องขอบคุณ เพื่อนอะ พี่หญิงพี่อ้อน ช่วยตั้งสติมให้แคทตลอดเลย

ไอพี่กบ กิ๊กิ๊ ก้แบบ เรื่องเข้าเกต โคตรขอบคุณ รักพี่กบมากๆอะ

 อีปิ้ดด้วย อุตส่าห์มานั่งรอกะกู ตั่งแต่ตี4

อีกวางด้วย ขอบใจมึงมาก แทงหลังกู วันที่พาราก้อน  ... แต่เรายังต้องไปไฟท์กันต่อที่เกาหลีนะเว่ย

น้องหวาน- เมเม่ ม่รู้พูดไง เกินคำบรรยาย

น้องๆ แก๊งคีย์การืดด้วย ร่วมทุกร่วมสุขกันคืนนั้น แล้วก็วันสุดท้าย ขอบใจมากๆ ที่เปนห่วงๆกัน

เด็กในบิอร์ดทุกคน ทุกคนน่ารักมาๆ ขอบใจที่ให้กำลังใจและช่วยเหลือกันอย่างดี

ขอบคุณคะ